25 Temmuz 2014 Cuma

100 Mutlu Gün'de #Gün29

Gün 29 : Zorba'm

Yoğun, bir garip iş günü; serviste, yemekte, bulduğum her boş anda elimde, bir deli Zorba. Uygunsuzluğuyla, neşesiyle, içimde bastırmaya çalıştığım gidiş ateşini kızdırıp duran, üstüne attığım toprağı eşeleyen, tekrar açan, iyi mi kötü mü ediyor bir türlü anlayamadığım bir Zorba. Bugün benim mutluluğum sendendir, sözlerindendir, "Hay yaşa!" deyişimdendir.

"Bir zamanlar diyordum ki: Bu Türk'tür, bu Bulgar'dır ve bu Yunan'dır. Ben, vatan için öyle şeyler yaptım ki patron, tüylerin ürperir; adam kestim, çaldım, köyler yaktım, kadınların ırzına geçtim, evler yağma ettim. Neden? Çünkü bunlar Bulgar'mış ya da bilmem neymiş. Şimdi sık sık şöyle diyorum: Hay kahrolasıca pis herif, hay yok olası aptal! Yani akıllandım, artık insanlara bakıp şöyle demekteyim: Bu iyi adamdır, şu kötü. İster Bulgar olsun, ister Rum, isterse Türk! Hepsi bir benim için. Şimdi, iyi mi, kötü mü, yalnız ona bakıyorum. Ve ekmek çarpsın ki, ihtiyarladıkça da, buna bile bakmamaya başladım. Ulan, ister iyi, ister kötü olsun be! Hepsine acıyorum işte... Boş versem bile, bir insan gördüm mü içim cız ediyor. Nah diyorum, bu fakir de yiyor, içiyor, seviyor, korkuyor, onun da tanrısı ve karşı tanrısı var, o da kıkırdayacak ve dümdüz toprağa uzanacak, onu da kurtlar yiyecek. Hey zavallı hey! Hepimiz kardeşiz be. Hepimiz kurtların yiyeceği etiz."

*

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder