8 Ocak 2016 Cuma

İyi İnsanlar

Tırnak içinde yazmak zorundayım ama, "iyi insanları" çok seviyorum be sayın okur.

Bak sana ne diyeceğim, ilk cümlem ile çatışsa da, kelime anlamıyla "iyi insan" yok, biliyorum. Veya bizim bugüne dek bildiğimiz kavramıyla yok diyelim, daha doğru. 

Belki bana göre "iyi insan" demek, aslında "derin insan" demek. Düşünen insan demek; yaşama, insanoğlunun içler acısı doğasına, gökyüzüne, yaratıcıya baktığında gözleri dolan insan demek, sığ olmayacak kadar yaşamın farkında olan insan demek... Denize, kedilerin kirpiklerine, kuşlar nefes alırken inip şişen göğsüne baktığında gözü dolmayan insana ben ne hissedeyim, nasıl sarılayım?

İnsanlar çok aciz. En güçlüsü bile yerlerde, inan sayın okur. En çok "bileni" bile hiçbir şey bilmiyor. En kuvvetli görüneni bile ağlama krizleriyle dost. Böylesi bir dünyada -ki şikayet ediyorum sanmayasın- şöyle sımsıkı sarılabileceğim insanlar, o güzel insanlardır. O doğal acının içinde yaşayan, garip bir biçimde yaşamın özünde olan o "hoş acıyı" hissettiği halde -belki de bunun için- gülümseyebilen, arayıp bulamayan, gözleri parlayan o iyi insanlar... Hepinizi çok seviyorum! Şöyle zırhsız biçimde hassasiyetlerimizi farkedip paylaşabildiğimiz, içip dudak kenarından gülümseyerek sabaha kadar sohbet ettiğimiz/edebileceğimiz o güzel insanlar, olabileceğinin en iyisisiniz belli ki.

Tam anlamıyla, "iyi ki" varsınız. 
Yaralarınızdan öpüyorum.

Melis


2 yorum:

  1. Benim hiç arkadaşım yok. İyi ki varsınız diyebileceğim insanlar tanıdım elbet ama şimdi hiçbiri hayatımın kıyısında bile değil. Geçmişe hapsolup, oralarda yaşamak yarı rüya yarı gerçek bir hayat.
    Yersiz bir yayında saçmaladım belki ama okuyunca kendimi düşündüm işte.

    Bu arada ayçiçekleri çok güzel.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Keşke bütün 'saçmalamalar' böyle olsa! Bence tam bu yazı altına yazılacak hisler, ben de yorumu okurken kendimi düşündüm. Ben de çok yalnız bir insanım; önce tercih, sonra yaşam sebebiyle sanırım. Devamlı iletişimde olduğum çok arkadaş sayısı bir elin parmaklarını geçmiyor. Hepsiyle konuşabildiğim şeyler de ayrı ayrı. Belki tüm bunları, insanların 'bu halini' kabul ettiğim için yazdım bu yazıyı. İnsanlar "iyi" veya "bana uygun" olamayacak, madem en azından naifler uğrasın arada... Sonunda insana kalan sadece kendisi oluyor işte.

      Sil