13 Haziran 2016 Pazartesi

Fotoğraflar... #1

Fotoğrafları, fotoğraf sohbetlerini çok seviyorum.

Ama bilgisayar ekranından parlayan dijital olanları demiyorum; şöyle 10 yıl önce annenin dokunduğunu bildiğin, ara ara renkleri bozulan, karanlık odalardan kurtulup çıkmış renkli veyahut siyah beyaz, hakiki fotoğrafları hani. Albümlerim var hala, sık sık çıkarıp bakarım. Aynı diyaloglar döner hep, "Anne, bu kimdi? Şuna bak be nasıl gençmiş! Nasıl ya, bu sen misin?"...

Düşündüm ki madem sık sık fotoğraflarla konuşuyorum, buraya da yazayım o zaman. Bir fotoğraflar serisi olsun bu; bakalım nasıl fena geçmiş zaman, neler götürmüş neler getirmiş yaşantımıza, neler sandırmış, neler öğretmiş...

Bu fotoğraf beni öyle mutlu ediyor ki. Yerde oturan lüleli kız benim. Yanda tepinenler erkek kardeşim ve dayım (dayımın güldüğü nadir fotoğraflardan). Arkada ise mutfaktan çayını almış oturma odasına geçerken, büyük ihtimalle kardeşim ile dayımın oynayıp tepinme seslerine gülümseyerek tanıklık etmek isteyen anneannem var. Bu salon çocukluk yıllarımın büyük kısmına ev sahipliği yapmış; meşhur bahçesiyle, ağaçlarındaki meyveleriyle, Osmanlı çileğiyle, dedemin dört bir yandaki boya ve tuvalleriyle, 'aidiyet' hissettiğim nadir yerlerden dünyada. İnsan nasıl büyüdükçe sevmeye başlarsa türküleri ve patlıcanı, ben de hep daha çok seviyorum fotoğraf hikayelerini ve bizzat fotoğrafları ama...

Şimdi bu ev boş. 


*

4 yorum:

  1. Senin tatlı,biraz buruk hüznünü yerim..Çok damdan düşme, pattadanak suratına söyler gibi oldu ama hissettiğim bu :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Heheh, iyi yaptın :)Yaşasın duygularını saklamayan insanlar :)

      Sil
  2. Merhaba Melis, çok seviyorum senin fotoğraflar serini. Evler ve eşyalardan vazgeçeli çok oldu, insanlar gittiği için belki de. Hiç görmemek, hatta kentsel dönüşümle yok olan eski semtlere ait olmak benim şansım. Ne tatlı bir çocukmuşsun, bayıldım...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne zarif bir yorum, çok teşekkür ederim. Aynen öyle, içinde bir yeri özel yapan insanlar kalmayınca, eskisinin aksine ağrı verir oluyor sevilen yerler de... Hayat! Yaş aldıkça karışıyor ortalık.

      Sil