27 Haziran 2014 Cuma

100 Mutlu Gün #Gün4

Başımıza güzel şeyler geldiğinde, dileklerimiz gerçekleştiğinde, en azından inananlar olarak Tanrı'ya bir adım daha yaklaşıyoruz. Fakat, genelde bu durum o büyük mutluluğa alışana dek sürüyor. Bazen Tanrı'nın yerinde olsaydım insanları çok nankör göreceğimi, onlara çok kızacağımı düşünürüm. O hayallerini kurduğumuz mutlulukları elde edince, her şey buhar olup uçuyor sanki... Edilen onca dua, gözyaşı, endişe, keşkeler, o tüm tatlı zorluklar, sahip olma ile birlikte yok oluyor, unutuluyor.


Bugünkü mutluluğum, bence çok mühim. Bırakın yüz günü, bir ömür insanın yüreğini güldürmeye yetecek bir şey.

Gün 4 : Şükret.

Bazı önemli, büyük konular insanlarca o kadar çok "tüketiliyor" ki, sakızlaşmaya başlıyor zamanla. O kadar çok dile getirilip gerçekleştirilmiyor ki, önemini kaybediyor ne yazık ki. Bugün kendime tekrar hatırlatmak istiyorum ki, şükredeyim. 

Yakında, çok yakında, hayatımda yine büyük bir değişiklik olacak. Gönlümdekileri gerçekleştirmek için katlanmam gereken; fakat ağrıtan bir değişim. Bugün kendimi içten içe bu duruma şikayet ederken bulduğumda, nerede olduğumu, buraya ne şartlarda geldiğimi, çektiğim "çileyi" ve kazandığım zaferi hesaba katmadığımı farkettim. Bunun üzerine tam anlamıyla "yaşanana sevinmeyi" seçerek şükür içine girdi kalbim. Ne mutlu ki buraya geldim, ne mutlu ki tüm bu güzel, hayal gibi günleri yaşadım ve ne mutlu ki hepsi gerçek. Şükürler olsun Tanrım. Bunu unutup, negatif şeylere odaklandığım zamanlar için affediver, beni ve tüm insanlığı.

Her şey insanlar için ve her şeyin bir nedeni var.

Sevgi ile,

Melis



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder